28-07-06

My story ...

Ondertussen lezen jullie al meer dan een jaar mijn geknoei op gebied van relaties en wordt het misschien eens tijd om jullie mijn verhaal te vertellen. Kben al een hele tijd aan het twijfelen om ergens anders opnieuw (en anoniemer) te beginnen dus lijkt me dit de ideale gelegenheid om met mijn verhaal af te sluiten ... Een aantal mensen die ik irl ken, komen hier ook soms lezen en de meesten kennen dit verhaal ook nog niet ... velen zullen het niet snappen, anderen zullen me misschien anders gaan bekijken maar de reden waarom ik mijn verhaal hier wil neerschrijven is om het gewoon eens kwijt te kunnen en misschien weet hier iemand wel hoe ik hier nu het beste mee kan omgaan ...

Here we go ...

Ik was 18, de deuren van het uitgaansleven in A. gingen voor me open. Ik had een vriendin leren kennen die in de buurt woonde en waar ik kon blijven slapen. Geen problemen met ongeruste ouders die wilden dat ik om middernacht terug thuis was, makkelijk om feestjes te geven, mensen uit te nodigen e.d.

Kheb 2 mooie jaren beleefd in A., uitgaan, veel mensen om me heen, dansen, ... Ik had wel een paar vriendjes gehad maar dat duurde nooit echt lang en ik wilde met seks wachten tot ik echt de juiste tegenkwam. Dit ging allemaal fantastisch tot die vriendin iemand leerde kennen in ons Noordelijke buurland. Allemaal zeer fijn, die jongen kwam dan ook regelmatig naar België om met ons mee uit te gaan en af en toe bracht hij een vriend mee zodat hij het hele stuk naar België niet alleen moest rijden. En daar zat nu net het probleem ... op een avond bleven ik en beide jongens slapen. Nu had die vriendin maar 2 2-persoonsbedden en het was dus logisch dat zij en haar vriend het ene bed namen en ik en de vriend het andere bed. Nu ik had al meer met mannen in bed gelegen en als het op gewoon slapen aankwam had ik er totaal geen problemen mee. Nu was die vriend het daar blijkbaar niet echt mee eens en heeft hij me aangerand, gebruikt, misbruikt (hoe je het ook wil noemen, twas niet fijn). Nu tegen iemand die 30cm groter is en type bodyguard doe je dus als kleintje niet veel. Ik heb toen met iedereen die ik in A. heb leren kennen (inclusief de beste vriendin), gebroken en ben met opgeheven hoofd vertrokken maar in mij is er ook iets gebroken vrees ik. Sindsdien (en ik spreek ondertussen van een goeie 5 jaar terug dus) heb ik schrik van mannen. Mailen, smsen, ... lukt allemaal perfect, zolang alles maar op een afstandje blijft. Het klinkt ongelofelijk dom maar ik laat geen enkele man dicht bij me komen. Natuurlijk is er ook de nood aan affectie, aan een paar stevige armen om in te schuilen en gewoon het gezelschap maar zelfs daarvoor lijk ik mijn angst niet te kunnen overwinnen. Van zodra iemand ook maar te dichtbij me komt, ren ik weg ... Ik heb ook mijn dromen over mooie relaties, kids op zijn tijd, ... maar ik weet niet goed hoe ... de Grote Liefde heeft tot nu toe steeds afstand gehouden maar van zodra ik via via iets vernam van gevoelens voor ondergetekende ben ik ook heel erg bang geweest. Tot nu toe heeft de man in kwestie nooit zelf over gevoelens voor mij gesproken en zie ik dat eerlijk gezegd nooit gebeuren. Maar ik vraag me af wat er zou gebeuren moest hij dat wel doen. Er is maar 1 iemand die me voorlopig kan overtuigen om iets aan die angst te doen en dat is hij. Maar hij weet het niet en zal het waarschijnlijk ook nooit weten ... waarom? Zo blijft het allemaal veilig op een afstand ...

 

Dit is het voorlopige einde van lady-jane.skynetblogs.be ... ik duik wel weer op maar hoe, waar of wanneer liggen nog niet vast. Wat wel vast ligt is het feit dat het wss een pak anoniemer zal gebeuren.

 

Bedankt voor al jullie fijne reacties!

17:49 Gepost door ~me ...~ in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Ik moest even slikken toen ik las wat je hebt meegemaakt. Ik zal je blog missen, maar ik snap waarom je ermee wilt stoppen.
Sterkte...

Gepost door: Mzungu | 28-07-06

* Hm :( Dat verklaart veel natuurlijk ..
Wist ik nog niet en vind 'k echt wel erg voor je *knuffel*
Trouwens echt wel knap dat je alles zo achter je hebt kunnen laten. Maar natuurlijk laten zo'n dingen littekens na en kan je niet zomaar doen alsof het nooit gebeurd is. Geen idee hoe je hier best mee omgaat eigenlijk. Toch beetje bij beetje proberen een aantal mensen iets dichter te laten komen? Ze zijn echt niet allemaal zo'n rotzakken (en hoop echt dat je nooit meer zo'n kerels tegen komt :s).
Anyway, hoop dat je snel terug ergens opduikt :)

Gepost door: Kimmi | 28-07-06

Laat me maar weten waar je dan zit, ik ken je toch niet dus dat blijft anoniem!

Hopelijk kan je ooit mannen terug vertrouwen. Ik heb het er ook moeilijk mee maar je mag ze nu eenmaal niet allemaal over één kam scheren (wat ik ook wel vaak doe...). Zucht... Sterkte!

Gepost door: Llleennn | 28-07-06

sterkte Ik blijf liever anoniem om dit te zeggen maar heel veel sterkte. Ik denk dat ik je nu beter ben beginnen begrijpen.

Gepost door: anoniem | 29-07-06

Dana, meisje wat vind ik dat erg voor je!
Ik neem 1 van deze dagen de tijd om uitgebreid op je mail te antwoorden. Maar dit moest ik toch even kwijt. Klote, klote, klote!

Gepost door: Talforthes | 30-07-06

missen ook ik ga je blog missen hoor. Ben erg geschrokken van je verhaal. Toch ben ik ervan overtuigd dat het wel goedkomt met jou, dat je je weg in het leven wel zal vinden, dat je een sterke meid bent die onrecht is aangedaan, maar die daar haar leven niet door laat verknallen...
En ik hoop ook dat je beseft dat er mensen zijn die je willen helpen, als je de nood zou hebben aan een babbel.
Knuffel

Gepost door: Josie | 31-07-06

maar lieve meid toch... ik weet niet wat te zeggen... Maar toch, veel sterkte!

Gepost door: Anne | 01-08-06

this explains why... Mijn lieve dana... had gezegd dat ik is eerder op je blog moest komen loeren... Wat ik helaas niet gedaan heb...
Dan had ik natuurlijk wel wat anders in mijn mail gezet. Maar voor 'fantasyworld' geldt nog steeds hetzelfde. Ik ben blij da je weet hoe en waarom. Je komt er wel uit. Kijk eens rond hoeveel mensen hier rondom jou zijn. Die het WEL goed menen met je...
Je moet je hartje stilaan laten ontdooien. En de grote liefde... Die zal heus wel zijn oogskes openen. x

Gepost door: M. | 01-08-06

!!! MMM, jouw blog lijkt me wel fijn om te lezen maar dan zal ik veel moeten bijlezen.Ik hou niet van half werk.Als ik terugkom van verlof zet ik er mij aan.Lady-jane,die naam zal ik onthouden.
Vele groetjes.

Gepost door: Dagoke | 01-08-06

Amai meid... .ook even slikken hoor.
Ik begrijp je nu volkomen..
Ik hoop echt dat je je volledige eigen zelf terug vind, want diegene die dat deeltje van jou genomen heeft, had daar het recht niet toe!

Dikke knuffel!

(en ps: coole car!! :o))

Gepost door: Tinkerbell | 07-08-06

heel veel succes en vooral plezier in uw verder leven. Van op afstand, maar zeker niet anoniem en goed bedoeld!

Gepost door: gidsjoris | 09-08-06

@anoniem een maand na datum maar kom: kzou toch wel is willen weten wie "anoniem" is ... kwestie van eindelijk met een gerust hart te kunnen rondlopen zonder elke 5 stappen rond te kijken of iemand in mijn buurt toevallig de "anoniem" van deze reactie zou kunnen zijn ... :-)

Gepost door: Dana | 01-09-06

De commentaren zijn gesloten.